متن کامل دعای ندبه همراه با ترجمه روان، پخش صوتی و خط بسیار درشت ویژه صبح جمعه
پخش صوتی دعای ندبه (با نوای دلنشین استاد محسن فرهمند)
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيما
ستایش مخصوص خداست که پروردگار جهانیان است، و درود و سلام کامل خداوند بر سرور ما محمّد پیامبر او و خاندانش باد.
اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا جَرَى بِهِ قَضَاؤُكَ فِي أَوْلِيَائِكَ الَّذِينَ اسْتَخْلَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ وَ دِينِكَ
خدایا! تو را ستایش بر آنچه قضا و قدرت درباره اولیایت جاری ساخت؛ آنان که برای خود و دینت خالص و برگزیده ساختی.
إِذِ اخْتَرْتَ لَهُمْ جَزِيلَ مَا عِنْدَكَ مِنَ النَّعِيمِ الْمُقِيمِ الَّذِي لا زَوَالَ لَهُ وَ لا اضْمِحْلالَ
چون برای آنان نعمت‌های فراوان و پایداری که نزد توست و زوال و نابودی ندارد، انتخاب کردی.
بَعْدَ أَنْ شَرَطْتَ عَلَيْهِمُ الزُّهْدَ فِي دَرَجَاتِ هَذِهِ الدُّنْيَا الدَّنِيَّةِ وَ زُخْرُفِهَا وَ زِبْرِجِهَا
پس از آنکه با آن‌ها شرط کردی که نسبت به مقامات و زینت و زیور این دنیای پست، پارسا و بی‌اعتنا باشند.
فَشَرَطُوا لَكَ ذَلِكَ وَ عَلِمْتَ مِنْهُمُ الْوَفَاءَ بِهِ فَقَبِلْتَهُمْ وَ قَرَّبْتَهُمْ وَ قَدَّمْتَ لَهُمُ الذِّكْرَ الْعَلِيَّ وَ الثَّنَاءَ الْجَلِيَا
آن‌ها نیز این شرط را پذیرفتند و تو وفای آنان را دانستی، پس آنان را پذیرفتی و مقرب درگاهت ساختی و نام بلند و ثنای آشکار را پیشاپیش به آنان عطا کردی.
وَ أَهْبَطْتَ عَلَيْهِمْ مَلائِكَتَكَ وَ كَرَّمْتَهُمْ بِوَحْيِكَ وَ رَفَدْتَهُمْ بِعِلْمِكَ وَ جَعَلْتَهُمُ الذَّرِيعَةَ [الذَّرَائِعَ] إِلَيْكَ وَالْوَسِيلَةَ إِلَى رِضْوَانِكَ 1
و فرشتگانت را بر آنان فرو فرستادی، و با وحی خود آنان را گرامی داشتی، و با علم خود یاری‌شان دادی، و آنان را واسطه به سوی خود و وسیله‌ای برای رسیدن به خشنودی‌ات قرار دادی.
فَبَعْضٌ أَسْكَنْتَهُ جَنَّتَكَ إِلَى أَنْ أَخْرَجْتَهُ مِنْهَا وَ بَعْضٌ حَمَلْتَهُ فِي فُلْكِكَ وَ نَجَّيْتَهُ وَ [مَعَ] مَنْ آمَنَ مَعَهُ مِنَ الْهَلَكَةِ بِرَحْمَتِكَ
پس بعضی (حضرت آدم) را در بهشت جای دادی تا آنکه او را بیرون آوردی، و بعضی (حضرت نوح) را در کشتی خود سوار کردی و او و مؤمنان همراهش را به رحمت خود از هلاکت نجات دادی.
وَ بَعْضٌ اتَّخَذْتَهُ لِنَفْسِكَ خَلِيلا وَ سَأَلَكَ لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ فَأَجَبْتَهُ وَ جَعَلْتَ ذَلِكَ عَلِيّا
و بعضی (حضرت ابراهیم) را دوست خلیل خود گرفتی، و او از تو نام نیک در میان آیندگان خواست و تو اجابت کردی و مقامش را بلند گرداندی.
وَ بَعْضٌ كَلَّمْتَهُ مِنْ شَجَرَةٍ تَكْلِيما وَ جَعَلْتَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ رِدْءا وَ وَزِيرا
و با بعضی (حضرت موسی) از میان درخت سخن گفتی و برادرش را یاور و وزیر او قرار دادی.
وَ بَعْضٌ أَوْلَدْتَهُ مِنْ غَيْرِ أَبٍ وَ آتَيْتَهُ الْبَيِّنَاتِ وَ أَيَّدْتَهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ
و بعضی (حضرت عیسی) را بدون پدر به دنیا آوردی و به او معجزات دادی و با روح القدس تأییدش کردی.
وَ كُلٌّ [وَ كُلا] شَرَعْتَ لَهُ شَرِيعَةً وَ نَهَجْتَ لَهُ مِنْهَاجا وَ تَخَيَّرْتَ لَهُ أَوْصِيَاءَ [أَوْصِيَاءَهُ] مُسْتَحْفِظا بَعْدَ مُسْتَحْفِظٍ [مُسْتَحْفَظا بَعْدَ مُسْتَحْفَظٍ] مِنْ مُدَّةٍ إِلَى مُدَّةٍ
و برای هر یک شریعتی مقرر داشتی و راهی روشن قرار دادی، و برای او جانشینانی برگزیدی که یکی پس از دیگری در هر دوره‌ای نگهبان دین باشند؛
إِقَامَةً لِدِينِكَ وَ حُجَّةً عَلَى عِبَادِكَ وَ لِئَلا يَزُولَ الْحَقُّ عَنْ مَقَرِّهِ وَ يَغْلِبَ الْبَاطِلُ عَلَى أَهْلِهِ
برای برپا داشتن دینت و اتمام حجت بر بندگانت، و برای اینکه حق از جایگاهش زائل نشود و باطل بر اهل حق پیروز نگردد؛
وَ لا [لِئَلا] يَقُولَ أَحَدٌ لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولا مُنْذِرا وَ أَقَمْتَ لَنَا عَلَما هَادِيا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزَى 2
و تا کسی نگوید: پروردگارا! چرا پیامبر هشدار دهنده‌ای برای ما نفرستادی و پرچم هدایتی برپا نکردی تا پیش از آنکه خوار و رسوا شویم از آیات تو پیروی کنیم؟
إِلَى أَنِ انْتَهَيْتَ بِالْأَمْرِ إِلَى حَبِيبِكَ وَ نَجِيبِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
تا اینکه امر رسالت را به حبیب و برگزیده‌ات محمد (درود خدا بر او و خاندانش) رساندی.
فَكَانَ كَمَا انْتَجَبْتَهُ سَيِّدَ مَنْ خَلَقْتَهُ وَ صَفْوَةَ مَنِ اصْطَفَيْتَهُ وَ أَفْضَلَ مَنِ اجْتَبَيْتَهُ وَ أَكْرَمَ مَنِ اعْتَمَدْتَهُ
پس او چنان شد که تو برگزیدی: سرور آفریدگانت، و برترین برگزیدگانت، و با فضیلت‌ترین انتخاب‌شدگانت، و گرامی‌ترین معتمدانت.
متن کامل زیارت عاشورا با خط درشت
قَدَّمْتَهُ عَلَى أَنْبِيَائِكَ وَ بَعَثْتَهُ إِلَى الثَّقَلَيْنِ مِنْ عِبَادِكَ وَ أَوْطَأْتَهُ مَشَارِقَكَ وَ مَغَارِبَكَ وَ سَخَّرْتَ لَهُ الْبُرَاقَ وَ عَرَجْتَ بِرُوحِهِ [بِهِ] إِلَى سَمَائِكَ
او را بر پیامبرانت مقدم داشتی، و به سوی جن و انس مبعوث کردی، و مشرق‌ها و مغرب‌هایت را زیر پایش درآوردی، و براق را مسخر او ساختی، و روح او را به آسمانت بالا بردی.
وَ أَوْدَعْتَهُ عِلْمَ مَا كَانَ وَ مَا يَكُونُ إِلَى انْقِضَاءِ خَلْقِكَ ثُمَّ نَصَرْتَهُ بِالرُّعْبِ وَ حَفَفْتَهُ بِجَبْرَئِيلَ وَ مِيكَائِيلَ وَ الْمُسَوِّمِينَ مِنْ مَلائِكَتِكَ
و علم آنچه بوده و خواهد بود تا پایان آفرینشت را به او سپردی، سپس او را با انداختن ترس در دل دشمنان یاری کردی، و جبرئیل و میکائیل و فرشتگان نشان‌دارت را گرداگرد او قرار دادی.
وَ وَعَدْتَهُ أَنْ تُظْهِرَ دِينَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ وَ ذَلِكَ بَعْدَ أَنْ بَوَّأْتَهُ مُبَوَّأَ صِدْقٍ مِنْ أَهْلِهِ
و به او وعده دادی که دینش را بر تمام ادیان پیروز گردانی، هرچند مشرکان ناخشنود باشند؛ و این پس از آن بود که او را در جایگاه راستی از خاندانش جای دادی.
وَ جَعَلْتَ لَهُ وَ لَهُمْ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ ، لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكا وَ هُدًى لِلْعَالَمِينَ فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَقَامُ إِبْرَاهِيمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِنا
و برای او و خاندانش نخستین خانه‌ای که برای مردم بنا شد را قرار دادی، همان که در مکه است و مایه برکت و هدایت جهانیان است، در آن نشانه‌های روشنی است (از جمله) مقام ابراهیم، و هر که در آن وارد شود در امان است.
وَ قُلْتَ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرا 3
و فرمودی: همانا خداوند می‌خواهد هرگونه پلیدی را از شما اهل بیت دور سازد و شما را کاملاً پاک و پاکیزه گرداند.
ثُمَّ جَعَلْتَ أَجْرَ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَوَدَّتَهُمْ فِي كِتَابِكَ فَقُلْتَ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرا إِلا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى
سپس پاداش رسالت محمد (درود تو بر او و خاندانش) را محبت به اهل بیت او در کتابت قرار دادی و فرمودی: بگو من هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم جز محبت نسبت به نزدیکانم.
وَ قُلْتَ مَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ وَ قُلْتَ مَا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلا مَنْ شَاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلا
و فرمودی: هر پاداشی که از شما خواستم، پس آن به سود خود شماست؛ و فرمودی: من هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم جز اینکه هر که بخواهد راهی به سوی پروردگارش برگزیند.
فَكَانُوا هُمُ السَّبِيلَ إِلَيْكَ ، وَ الْمَسْلَكَ إِلَى رِضْوَانِكَ
پس آنان (اهل بیت) همان راه به سوی تو، و مسیر رسیدن به خشنودی تو بودند.
فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقَامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمَا وَ آلِهِمَا هَادِيا إِذْ كَانَ هُوَ الْمُنْذِرَ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ
پس چون روزگارش سپری شد، جانشین خود علی بن ابیطالب (درود تو بر هر دو و خاندانشان) را به عنوان هدایتگر منصوب کرد؛ زیرا او هشدار دهنده بود و برای هر قومی هدایتگری است.
فَقَالَ وَ الْمَلَأُ أَمَامَهُ مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ 4
پس در حالی که مردم پیش رویش بودند فرمود: «هر که من مولای اویم، علی مولای اوست؛ خدایا دوست بدار آنکه او را دوست بدارد، و دشمن بدار آنکه او را دشمن بدارد، و یاری کن آنکه او را یاری کند، و خوار کن آنکه او را خوار کند».
وَ قَالَ مَنْ كُنْتُ أَنَا نَبِيَّهُ فَعَلِيٌّ أَمِيرُهُ وَ قَالَ أَنَا وَ عَلِيٌّ مِنْ شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ وَ سَائِرُ النَّاسِ مِنْ شَجَرٍ شَتَّى
و فرمود: هر که من پیامبر اویم، پس علی امیر و فرمانروای اوست؛ و فرمود: من و علی از یک درختیم و سایر مردم از درختان گوناگونند.
وَ أَحَلَّهُ مَحَلَّ هَارُونَ مِنْ مُوسَى فَقَالَ لَهُ أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلا أَنَّهُ لا نَبِيَّ بَعْدِي
و او را نسبت به خود در جایگاه هارون نسبت به موسی قرار داد و به او فرمود: تو نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسی هستی، جز اینکه پیامبری پس از من نیست.
وَ زَوَّجَهُ ابْنَتَهُ سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ وَ أَحَلَّ لَهُ مِنْ مَسْجِدِهِ مَا حَلَّ لَهُ وَ سَدَّ الْأَبْوَابَ إِلا بَابَهُ
و دخترش سرور زنان جهانیان را به همسری او درآورد، و آنچه از مسجد برای خودش حلال بود برای او نیز حلال کرد، و همه درهای منتهی به مسجد را جز درِ خانه او بست.
ثُمَّ أَوْدَعَهُ عِلْمَهُ وَ حِكْمَتَهُ فَقَالَ: أَنَا مَدِينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِيٌّ بَابُهَا فَمَنْ أَرَادَ الْمَدِينَةَ وَ الْحِكْمَةَ فَلْيَأْتِهَا مِنْ بَابِهَا
سپس علم و حکمت خود را به او سپرد و فرمود: من شهر علمم و علی درِ آن است، پس هر که شهر و حکمت را می‌خواهد، باید از درِ آن وارد شود.
ثُمَّ قَالَ أَنْتَ أَخِي وَ وَصِيِّي وَ وَارِثِي لَحْمُكَ مِنْ لَحْمِي وَ دَمُكَ مِنْ دَمِي وَ سِلْمُكَ سِلْمِي وَ حَرْبُكَ حَرْبِي
سپس فرمود: تو برادر، جانشین و وارث منی، گوشت تو از گوشت من و خون تو از خون من است، صلح تو صلح من و جنگ تو جنگ من است.
وَ الْإِيمَانُ مُخَالِطٌ لَحْمَكَ وَ دَمَكَ كَمَا خَالَطَ لَحْمِي وَ دَمِي وَ أَنْتَ غَدا عَلَى الْحَوْضِ خَلِيفَتِي
و ایمان با گوشت و خون تو آمیخته است، همان‌گونه که با گوشت و خون من آمیخته است، و تو فردا در کنار حوض کوثر جانشین منی.
وَ أَنْتَ تَقْضِي دَيْنِي وَ تُنْجِزُ عِدَاتِي وَ شِيعَتُكَ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ مُبْيَضَّةً وُجُوهُهُمْ حَوْلِي فِي الْجَنَّةِ وَ هُمْ جِيرَانِي 5
و تو دین مرا ادا می‌کنی و وعده‌هایم را تحقق می‌بخشی، و شیعیان تو بر منبرهایی از نور، با چهره‌هایی سفید در اطراف من در بهشت خواهند بود و آنان همسایگان منند.
وَ لَوْ لا أَنْتَ يَا عَلِيُّ لَمْ يُعْرَفِ الْمُؤْمِنُونَ بَعْدِي وَ كَانَ بَعْدَهُ هُدًى مِنَ الضَّلالِ وَ نُورا مِنَ الْعَمَى وَ حَبْلَ اللَّهِ الْمَتِينَ وَ صِرَاطَهُ الْمُسْتَقِيمَ
و اگر تو نبودی ای علی، مؤمنان پس از من شناخته نمی‌شدند؛ و او پس از پیامبر، مایه هدایت از گمراهی، و نوری در تاریکی، و ریسمان محکم الهی، و راه راست او بود.
لا يُسْبَقُ بِقَرَابَةٍ فِي رَحِمٍ وَ لا بِسَابِقَةٍ فِي دِينٍ وَ لا يُلْحَقُ فِي مَنْقَبَةٍ مِنْ مَنَاقِبِهِ يَحْذُو حَذْوَ الرَّسُولِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمَا وَ آلِهِمَا
کسی در خویشاوندی با پیامبر و در سبقت گرفتن در دین بر او پیشی نگرفت، و در هیچ فضیلتی به او نرسید؛ او قدم به قدم در راه پیامبر (درود خدا بر هر دو و خاندانشان) گام برمی‌داشت.
وَ يُقَاتِلُ عَلَى التَّأْوِيلِ وَ لا تَأْخُذُهُ فِي اللَّهِ لَوْمَةُ لائِمٍ قَدْ وَتَرَ فِيهِ صَنَادِيدَ الْعَرَبِ وَ قَتَلَ أَبْطَالَهُمْ وَ نَاوَشَ [نَاهَشَ] ذُؤْبَانَهُمْ
و بر اساس تأویل (قرآن) می‌جنگید و در راه خدا سرزنش هیچ ملامتگری در او اثر نمی‌کرد. در راه خدا خون پهلوانان عرب را ریخت و دلاورانشان را کشت و با گرگ‌های صفتانشان درگیر شد.
فَأَوْدَعَ قُلُوبَهُمْ أَحْقَادا بَدْرِيَّةً وَ خَيْبَرِيَّةً وَ حُنَيْنِيَّةً وَ غَيْرَهُنَّ فَأَضَبَّتْ [فَأَصَنَّتْ] [فَأَصَنَ] عَلَى عَدَاوَتِهِ وَ أَكَبَّتْ عَلَى مُنَابَذَتِهِ
پس کینه‌هایی از جنگ‌های بدر، خیبر، حنین و غیر آن‌ها در دل‌هایشان جای داد، پس آنان بر دشمنی با او پافشاری کردند و برای جنگ با او هم‌پیمان شدند.
حَتَّى قَتَلَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ وَ لَمَّا قَضَى نَحْبَهُ وَ قَتَلَهُ أَشْقَى [الْأَشْقِيَاءِ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ] الْآخِرِينَ يَتْبَعُ أَشْقَى الْأَوَّلِينَ
تا اینکه با پیمان‌شکنان (ناکثین)، ستمکاران (قاسطین) و خوارج (مارقین) جنگید و چون پیمان عمرش سرآمد و بدبخت‌ترین آیندگان به پیروی از بدبخت‌ترین گذشتگان او را به شهادت رساند…
لَمْ يُمْتَثَلْ أَمْرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي الْهَادِينَ بَعْدَ الْهَادِينَ وَ الْأُمَّةُ مُصِرَّةٌ عَلَى مَقْتِهِ مُجْتَمِعَةٌ عَلَى قَطِيعَةِ رَحِمِهِ وَ إِقْصَاءِ وَلَدِهِ إِلا الْقَلِيلَ مِمَّنْ وَفَى لِرِعَايَةِ الْحَقِّ فِيهِمْ ، 6
فرمان رسول خدا (ص) درباره هدایتگران پس از هدایتگران اطاعت نشد، و امت بر دشمنی با او پافشاری کردند و بر قطع رحم او و دور کردن فرزندانش هم‌پیمان شدند، مگر اندکی از کسانی که به رعایت حق آنان وفادار ماندند.
فَقُتِلَ مَنْ قُتِلَ وَ سُبِيَ مَنْ سُبِيَ وَ أُقْصِيَ مَنْ أُقْصِيَ وَ جَرَى الْقَضَاءُ لَهُمْ بِمَا يُرْجَى لَهُ حُسْنُ الْمَثُوبَةِ
پس کشته شد آن که کشته شد، و اسیر شد آن که اسیر شد، و تبعید شد آن که تبعید شد؛ و قضا برای آنان چنان جاری شد که امید پاداش نیکو در آن است.
إِذْ كَانَتِ الْأَرْضُ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَ الْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ وَ سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولا وَ لَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
زیرا زمین از آنِ خداست و به هر کس از بندگانش که بخواهد به ارث می‌دهد، و عاقبت نیک برای پرهیزکاران است. و منزه است پروردگار ما که قطعاً وعده او انجام‌شدنی است، و خدا هرگز از وعده‌اش تخلف نمی‌کند و او توانای شکست‌ناپذیر و حکیم است.
فَعَلَى الْأَطَائِبِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمَا وَ آلِهِمَا فَلْيَبْكِ الْبَاكُونَ وَ إِيَّاهُمْ فَلْيَنْدُبِ النَّادِبُونَ
پس باید گریه‌کنندگان بر پاکان از اهل بیت محمد و علی (درود خدا بر هر دو و خاندانشان) بگریند، و ناله‌کنندگان فقط برای آنان ناله سر دهند؛
وَ لِمِثْلِهِمْ فَلْتُذْرَفِ [فَلْتَدُرَّ] الدُّمُوعُ وَ لْيَصْرُخِ الصَّارِخُونَ وَ يَضِجُّ [يَضِجَ] الضَّاجُّونَ وَ يَعِجُّ [يَعِجَ] الْعَاجُّونَ 7
و برای مثل آنان باید اشک‌ها ریخته شود، و فریادگران فریاد زنند، و ناله‌کنندگان ناله کنند، و ضجه‌زنندگان ضجه زنند.
أَيْنَ الْحَسَنُ أَيْنَ الْحُسَيْنُ أَيْنَ أَبْنَاءُ الْحُسَيْنِ صَالِحٌ بَعْدَ صَالِحٍ وَ صَادِقٌ بَعْدَ صَادِقٍ أَيْنَ السَّبِيلُ بَعْدَ السَّبِيلِ ، أَيْنَ الْخِيَرَةُ بَعْدَ الْخِيَرَةِ
کجاست حسن؟ کجاست حسین؟ کجایند فرزندان حسین؟ شایسته‌ای پس از شایسته‌ای دیگر، و راستگویی پس از راستگویی دیگر. کجاست آن راه حق پس از راه حق دیگر؟ کجاست آن برگزیده پس از برگزیده دیگر؟
أَيْنَ الشُّمُوسُ الطَّالِعَةُ أَيْنَ الْأَقْمَارُ الْمُنِيرَةُ أَيْنَ الْأَنْجُمُ الزَّاهِرَةُ أَيْنَ أَعْلامُ الدِّينِ وَ قَوَاعِدُ الْعِلْمِ
کجایند خورشیدهای تابان؟ کجایند ماه‌های نورافشان؟ کجایند ستارگان درخشان؟ کجایند نشانه‌های دین و پایه‌های دانش؟
أَيْنَ بَقِيَّةُ اللَّهِ الَّتِي لا تَخْلُو مِنَ الْعِتْرَةِ الْهَادِيَةِ أَيْنَ الْمُعَدُّ لِقَطْعِ دَابِرِ الظَّلَمَةِ أَيْنَ الْمُنْتَظَرُ لِإِقَامَةِ الْأَمْتِ وَ الْعِوَجِ
کجاست آن باقیمانده خدا که از خاندان هدایتگر بیرون نیست؟ کجاست آن مهیا شده برای ریشه‌کن کردن ستمگران؟ کجاست آن مورد انتظار برای راست کردن کجی‌ها و انحرافات؟
أَيْنَ الْمُرْتَجَى لِإِزَالَةِ الْجَوْرِ وَ الْعُدْوَانِ أَيْنَ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِضِ وَ السُّنَنِ أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ [الْمُتَّخَذُ] لِإِعَادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّرِيعَةِ
کجاست آن مایه امید برای از بین بردن ستم و تجاوز؟ کجاست آن ذخیره شده برای تجدید واجبات و سنت‌ها؟ کجاست آن برگزیده برای بازگرداندن دین و شریعت؟
أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَ حُدُودِهِ أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَ أَهْلِهِ أَيْنَ قَاصِمُ شَوْكَةِ الْمُعْتَدِينَ
کجاست آن آرزو شده برای زنده کردن قرآن و حدود آن؟ کجاست زنده‌کننده نشانه‌های دین و اهل دین؟ کجاست درهم‌شکننده شوکت متجاوزان؟
أَيْنَ هَادِمُ أَبْنِيَةِ الشِّرْكِ وَ النِّفَاقِ أَيْنَ مُبِيدُ أَهْلِ الْفُسُوقِ وَ الْعِصْيَانِ وَ الطُّغْيَانِ أَيْنَ حَاصِدُ فُرُوعِ الْغَيِّ وَ الشِّقَاقِ [النِّفَاقِ]
کجاست ویران‌کننده بناهای شرک و نفاق؟ کجاست نابودکننده اهل فسق و عصیان و طغیان؟ کجاست دروکننده شاخه‌های گمراهی و شقاق؟
أَيْنَ طَامِسُ آثَارِ الزَّيْغِ وَ الْأَهْوَاءِ أَيْنَ قَاطِعُ حَبَائِلِ الْكِذْبِ [الْكَذِبِ] وَ الافْتِرَاءِ أَيْنَ مُبِيدُ الْعُتَاةِ وَ الْمَرَدَةِ أَيْنَ مُسْتَأْصِلُ أَهْلِ الْعِنَادِ وَ التَّضْلِيلِ وَ الْإِلْحَادِ 8
کجاست محوکننده آثار انحراف و هواهای نفسانی؟ کجاست قطع‌کننده دام‌های دروغ و افترا؟ کجاست نابودکننده سرکشان و متمردان؟ کجاست ریشه‌کن‌کننده اهل عناد و گمراه‌سازی و بی‌دینی؟
أَيْنَ مُعِزُّ الْأَوْلِيَاءِ وَ مُذِلُّ الْأَعْدَاءِ أَيْنَ جَامِعُ الْكَلِمَةِ [الْكَلِمِ] عَلَى التَّقْوَى أَيْنَ بَابُ اللَّهِ الَّذِي مِنْهُ يُؤْتَى أَيْنَ وَجْهُ اللَّهِ الَّذِي إِلَيْهِ يَتَوَجَّهُ الْأَوْلِيَاءُ
کجاست عزت‌بخش دوستان و خوارکننده دشمنان؟ کجاست گردآورنده سخن‌ها بر محور تقوا؟ کجاست آن درِ خدا که از آن وارد می‌شوند؟ کجاست آن وجه خدا که دوستان به سوی او روی می‌آورند؟
أَيْنَ السَّبَبُ الْمُتَّصِلُ بَيْنَ الْأَرْضِ وَ السَّمَاءِ أَيْنَ صَاحِبُ يَوْمِ الْفَتْحِ وَ نَاشِرُ رَايَةِ الْهُدَى أَيْنَ مُؤَلِّفُ شَمْلِ الصَّلاحِ وَ الرِّضَا
کجاست آن وسیله پیوند دهنده بین زمین و آسمان؟ کجاست صاحب روز پیروزی و برافرازنده پرچم هدایت؟ کجاست الفت‌دهنده و گردآورنده نیکی و خشنودی؟
أَيْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِيَاءِ وَ أَبْنَاءِ الْأَنْبِيَاءِ أَيْنَ الطَّالِبُ [الْمُطَالِبُ] بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِكَرْبَلاءَ أَيْنَ الْمَنْصُورُ عَلَى مَنِ اعْتَدَى عَلَيْهِ وَ افْتَرَى
کجاست خونخواه پیامبران و فرزندان پیامبران؟ کجاست خواهنده خون کشته شده در کربلا؟ کجاست آن یاری شده بر کسی که به او ستم کرده و تهمت زده؟
أَيْنَ الْمُضْطَرُّ الَّذِي يُجَابُ إِذَا دَعَا أَيْنَ صَدْرُ الْخَلائِقِ [الْخَلائِفِ] ذُو الْبِرِّ وَ التَّقْوَى أَيْنَ ابْنُ النَّبِيِّ الْمُصْطَفَى وَ ابْنُ عَلِيٍّ الْمُرْتَضَى وَ ابْنُ خَدِيجَةَ الْغَرَّاءِ وَ ابْنُ فَاطِمَةَ الْكُبْرَى 9
کجاست آن مضطری که هرگاه دعا کند اجابت می‌شود؟ کجاست آن پیشوای خلایق که دارای نیکی و تقواست؟ کجاست فرزند پیامبر برگزیده، و فرزند علی مرتضی، و فرزند خدیجه روشن‌جبین، و فرزند فاطمه کبرا؟
بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي وَ نَفْسِي لَكَ الْوِقَاءُ وَ الْحِمَى يَا ابْنَ السَّادَةِ الْمُقَرَّبِينَ يَا ابْنَ النُّجَبَاءِ الْأَكْرَمِينَ يَا ابْنَ الْهُدَاةِ الْمَهْدِيِّينَ [الْمُهْتَدِينَ] يَا ابْنَ الْخِيَرَةِ الْمُهَذَّبِينَ
پدر و مادرم فدایت، و جانم سپر بلای تو باد! ای فرزند سروران مقرب، ای فرزند نجیبانِ گرامی‌تر، ای فرزند راهنمایانِ هدایت‌یافته، ای فرزند برگزیدگانِ پاکیزه‌خو؛
يَا ابْنَ الْغَطَارِفَةِ الْأَنْجَبِينَ يَا ابْنَ الْأَطَائبِ الْمُطَهَّرِينَ [الْمُسْتَظْهَرِينَ] يَا ابْنَ الْخَضَارِمَةِ الْمُنْتَجَبِينَ يَا ابْنَ الْقَمَاقِمَةِ الْأَكْرَمِينَ [الْأَكْبَرِينَ]
ای فرزند بزرگان نجیب‌تر، ای فرزند پاکان مطهر، ای فرزند سروران برگزیده، ای فرزند دریاهای (علم و جود) گرامی‌تر؛
يَا ابْنَ الْبُدُورِ الْمُنِيرَةِ يَا ابْنَ السُّرُجِ الْمُضِيئَةِ يَا ابْنَ الشُّهُبِ الثَّاقِبَةِ يَا ابْنَ الْأَنْجُمِ الزَّاهِرَةِ، يَا ابْنَ السُّبُلِ الْوَاضِحَةِ يَا ابْنَ الْأَعْلامِ اللائِحَةِ 10
ای فرزند ماه‌های شب چهارده، ای فرزند چراغ‌های نورافشان، ای فرزند شهاب‌های شکافنده (تاریکی)، ای فرزند ستارگان درخشان، ای فرزند راه‌های روشن، ای فرزند نشانه‌های آشکار؛
يَا ابْنَ الْعُلُومِ الْكَامِلَةِ يَا ابْنَ السُّنَنِ الْمَشْهُورَةِ يَا ابْنَ الْمَعَالِمِ الْمَأْثُورَةِ يَا ابْنَ الْمُعْجِزَاتِ الْمَوْجُودَةِ يَا ابْنَ الدَّلائِلِ الْمَشْهُودَةِ [الْمَشْهُورَةِ]
ای فرزند دانش‌های کامل، ای فرزند سنت‌های مشهور، ای فرزند نشانه‌های رسیده از گذشتگان، ای فرزند معجزات موجود، ای فرزند دلایل مشهود؛
يَا ابْنَ الصِّرَاطِ الْمُسْتَقِيمِ يَا ابْنَ النَّبَإِ الْعَظِيمِ يَا ابْنَ مَنْ هُوَ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَى اللَّهِ عَلِيٌّ حَكِيمٌ
ای فرزند راه راست، ای فرزند خبر بزرگ، ای فرزند کسی که در «امّ الکتاب» (لوح محفوظ) نزد خداوند بلندمرتبه و حکیم است؛
يَا ابْنَ الْآيَاتِ وَ الْبَيِّنَاتِ يَا ابْنَ الدَّلائِلِ الظَّاهِرَاتِ يَا ابْنَ الْبَرَاهِينِ الْوَاضِحَاتِ الْبَاهِرَاتِ يَا ابْنَ الْحُجَجِ الْبَالِغَاتِ يَا ابْنَ النِّعَمِ السَّابِغَاتِ
ای فرزند نشانه‌ها و دلایل روشن، ای فرزند راهنماهای آشکار، ای فرزند برهان‌های واضح و خیره‌کننده، ای فرزند حجت‌های رسا، ای فرزند نعمت‌های فراوان و کامل؛
يَا ابْنَ طه وَ الْمُحْكَمَاتِ، يَا ابْنَ يس وَ الذَّارِيَاتِ يَا ابْنَ الطُّورِ وَ الْعَادِيَاتِ يَا ابْنَ مَنْ دَنَا فَتَدَلَّى فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى دُنُوّا وَ اقْتِرَابا مِنَ الْعَلِيِّ الْأَعْلَى 11
ای فرزند طه و آیات محکم، ای فرزند یس و ذاریات، ای فرزند طور و عادیات، ای فرزند کسی که (در شب معراج به خدا) نزدیک شد و بسیار نزدیک شد، تا آنجا که به اندازه فاصله دو کمان یا کمتر بود، نزدیک شدن و تقربی به خدای بلندمرتبه و برتر.
لَيْتَ شِعْرِي أَيْنَ اسْتَقَرَّتْ بِكَ النَّوَى بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَوْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوًى
ای کاش می‌دانستم دوریِ مسیر تو را در کجا مستقر ساخته است، بلکه کدام زمین یا خاکی تو را بر خود حمل می‌کند؟ آیا در کوه رضوایی یا در جای دیگر، یا در سرزمین ذی طوی؟
عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ أَرَى الْخَلْقَ وَ لا تُرَى وَ لا أَسْمَعَ [أَسْمَعُ] لَكَ حَسِيسا وَ لا نَجْوَى عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ تُحِيطَ بِكَ دُونِيَ [لا تُحِيطَ بِي دُونَكَ] الْبَلْوَى وَ لا يَنَالَكَ مِنِّي ضَجِيجٌ وَ لا شَكْوَى
بر من سخت است که مردم را ببینم اما تو دیده نشوی، و از تو هیچ صدا و نجوایی نشنوم! بر من سخت است که بلا به تنهایی تو را دربرگیرد و من در کنار تو نباشم، و ناله و شکایتی از من به تو نرسد.
بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ مُغَيَّبٍ لَمْ يَخْلُ مِنَّا بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ نَازِحٍ مَا نَزَحَ [يَنْزَحُ] عَنَّا بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا
جانم فدایت! تو آن غایبی هستی که از میان ما بیرون نیستی، جانم فدایت! تو آن دور شده‌ای هستی که از ما دور نیستی. جانم فدایت! تو آرزوی هر مشتاقی که تو را تمنّا می‌کند، از مرد و زن مؤمنی که تو را یاد کرده و از فراقت ناله می‌کنند.
بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ عَقِيدِ عِزٍّ لا يُسَامَى، بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ أَثِيلِ مَجْدٍ لا يُجَارَى [يُحَاذَى] بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ تِلادِ نِعَمٍ لا تُضَاهَى بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ نَصِيفِ شَرَفٍ لا يُسَاوَى 12
جانم فدایت! تو هم‌پیمانِ عزتی هستی که برتر از آن وجود ندارد. جانم فدایت! تو از شکوهِ ریشه‌داری هستی که کسی با آن هم‌ترازی نمی‌کند. جانم فدایت! تو از نعمت‌های دیرینه‌ای هستی که بی‌مانند است. جانم فدایت! تو از اصالت و شرفی هستی که با آن برابری نمی‌شود.
إِلَى مَتَى أَحَارُ [أَجْأَرُ] فِيكَ يَا مَوْلايَ وَ إِلَى مَتَى وَ أَيَّ خِطَابٍ أَصِفُ فِيكَ وَ أَيَّ نَجْوَى عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ أُجَابَ دُونَكَ وَ [أَوْ] أُنَاغَى
تا کی درباره تو سرگردان باشم ای مولای من؟ و تا کی و با چه بیانی تو را توصیف کنم و با چه نجوایی با تو سخن بگویم؟ بر من سخت است که از غیر تو پاسخ بشنوم و یا با غیر تو سخن بگویم.
عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ أَبْكِيَكَ وَ يَخْذُلَكَ الْوَرَى عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ يَجْرِيَ عَلَيْكَ دُونَهُمْ مَا جَرَى
بر من سخت است که برای تو بگریم ولی مردم تو را واگذارند. بر من سخت است که آنچه بر تو می‌گذرد، بر تو بگذرد نه بر دیگران.
هَلْ مِنْ مُعِينٍ فَأُطِيلَ مَعَهُ الْعَوِيلَ وَ الْبُكَاءَ هَلْ مِنْ جَزُوعٍ فَأُسَاعِدَ جَزَعَهُ إِذَا خَلا هَلْ قَذِيَتْ عَيْنٌ فَسَاعَدَتْهَا عَيْنِي عَلَى الْقَذَى
آیا یاری‌کننده‌ای هست تا همراه او ناله و گریه را طولانی کنم؟ آیا بی‌تابی هست تا در خلوت او را در بی‌تابی‌اش یاری دهم؟ آیا چشمی هست که خاشاکِ اندوه در آن رفته باشد تا چشم من نیز با آن همدردی کند؟
هَلْ إِلَيْكَ يَا ابْنَ أَحْمَدَ سَبِيلٌ فَتُلْقَى هَلْ يَتَّصِلُ يَوْمُنَا مِنْكَ بِعِدَةٍ [بِغَدِهِ] فَنَحْظَى
آیا به سوی تو ای فرزند احمد راهی هست تا دیدارت کنیم؟ آیا روز ما با وعده‌ای از جانب تو (یا فردای تو) متصل می‌شود تا بهره‌مند گردیم؟
مَتَى نَرِدُ مَنَاهِلَكَ الرَّوِيَّةَ فَنَرْوَى مَتَى نَنْتَقِعُ مِنْ عَذْبِ مَائِكَ فَقَدْ طَالَ الصَّدَى مَتَى نُغَادِيكَ وَ نُرَاوِحُكَ فَنَقِرَّ عَيْنا [فَتَقَرَّ عُيُونُنَا]
چه زمان به چشمه‌های پرآبت درآییم تا سیراب شویم؟ چه زمان از آب گوارایت بهره‌مند شویم که تشنگی ما طولانی شد؟ چه زمان صبح و شام با تو خواهیم بود تا چشممان روشن شود؟
مَتَى تَرَانَا [وَ] نَرَاكَ وَ قَدْ نَشَرْتَ لِوَاءَ النَّصْرِ تُرَى أَ تَرَانَا نَحُفُّ بِكَ وَ أَنْتَ تَؤُمُّ الْمَلَأَ وَ قَدْ مَلَأْتَ الْأَرْضَ عَدْلا
چه زمان تو ما را می‌بینی و ما تو را می‌بینیم، در حالی که پرچم پیروزی را برافراشته‌ای و دیده می‌شوی؟ آیا آن روز را می‌بینی که ما گرد تو حلقه زده‌ایم و تو پیشوای مردمی، و زمین را پر از عدل و داد کرده‌ای؛
وَ أَذَقْتَ أَعْدَاءَكَ هَوَانا وَ عِقَابا وَ أَبَرْتَ الْعُتَاةَ وَ جَحَدَةَ الْحَقِّ وَ قَطَعْتَ دَابِرَ الْمُتَكَبِّرِينَ وَ اجْتَثَثْتَ أُصُولَ الظَّالِمِينَ، وَ نَحْنُ نَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ 13
و به دشمنانت طعم خواری و کیفر را چشانده‌ای، و سرکشان و منکران حق را نابود ساخته‌ای، و نسل متکبران را قطع کرده‌ای، و ریشه ستمگران را برکنده‌ای، و ما در آن حال می‌گوییم: ستایش مخصوص خداست که پروردگار جهانیان است.
اللَّهُمَّ أَنْتَ كَشَّافُ الْكُرَبِ وَ الْبَلْوَى وَ إِلَيْكَ أَسْتَعْدِي فَعِنْدَكَ الْعَدْوَى وَ أَنْتَ رَبُّ الْآخِرَةِ وَ الدُّنْيَا [الْأُولَى]
خدایا! تو برطرف‌کننده غم‌ها و بلاهایی، و من شکایت نزد تو می‌آورم که چاره‌جویی تنها نزد توست، و تو پروردگار آخرت و دنیایی.
فَأَغِثْ يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ عُبَيْدَكَ الْمُبْتَلَى وَ أَرِهِ سَيِّدَهُ يَا شَدِيدَ الْقُوَى وَ أَزِلْ عَنْهُ بِهِ الْأَسَى وَ الْجَوَى
پس به فریاد رس ای فریادرس فریادخواهان، بنده کوچک و گرفتارت را، و سرورش را به او نشان ده ای خدای سخت‌نیرو، و به وسیله او اندوه و سوز دل را از او برطرف ساز.
وَ بَرِّدْ غَلِيلَهُ يَا مَنْ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى وَ مَنْ إِلَيْهِ الرُّجْعَى وَ الْمُنْتَهَى
و عطش قلبش را خنک کن، ای کسی که بر عرش مستولی هستی و بازگشت و پایان همه چیز به سوی اوست.
اللَّهُمَّ وَ نَحْنُ عَبِيدُكَ التَّائِقُونَ [الشَّائِقُونَ] إِلَى وَلِيِّكَ الْمُذَكِّرِ بِكَ وَ بِنَبِيِّكَ خَلَقْتَهُ لَنَا عِصْمَةً وَ مَلاذا وَ أَقَمْتَهُ لَنَا قِوَاما وَ مَعَاذا وَ جَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِينَ مِنَّا إِمَاما
خداوندا! ما بندگان مشتاق به ولی تو هستیم؛ همان کسی که یادآور تو و پیامبر توست. او را برای ما مایه نگهداری و پناهگاه آفریدی، و او را تکیه‌گاه و پناه ما قرار دادی، و او را پیشوای مؤمنان از ما ساختی.
فَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِيَّةً وَ سَلاما، وَ زِدْنَا بِذَلِكَ يَا رَبِّ إِكْرَاما وَ اجْعَلْ مُسْتَقَرَّهُ لَنَا مُسْتَقَرّا وَ مُقَاما وَ أَتْمِمْ نِعْمَتَكَ بِتَقْدِيمِكَ إِيَّاهُ أَمَامَنَا حَتَّى تُورِدَنَا جِنَانَكَ [جَنَّاتِكَ] وَ مُرَافَقَةَ الشُّهَدَاءِ مِنْ خُلَصَائِكَ 14
پس از جانب ما به او درود و سلام برسان، و به این وسیله بر کرامت ما بیفزا، و جایگاه او را جایگاه و اقامتگاه ما قرار ده. و با پیشگام ساختن او در برابر ما، نعمتت را کامل کن تا ما را به بهشت‌هایت و همنشینی با شهیدانِ از بندگان خالصت وارد سازد.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ جَدِّهِ [وَ] رَسُولِكَ السَّيِّدِ الْأَكْبَرِ وَ عَلَى [عَلِيٍ] أَبِيهِ السَّيِّدِ الْأَصْغَرِ
خدایا درود فرست بر محمد و خاندان محمد، و درود فرست بر محمد جدّ او که فرستاده تو و سرور بزرگتر است، و بر علی پدر او که سرور کوچکتر است،
وَ جَدَّتِهِ الصِّدِّيقَةِ الْكُبْرَى فَاطِمَةَ بِنْتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلَى مَنِ اصْطَفَيْتَ مِنْ آبَائِهِ الْبَرَرَةِ
و بر جده‌اش صدیقه کبرا فاطمه دختر محمد، و بر آنان که از پدران نیکوکارش برگزیدی،
وَ عَلَيْهِ أَفْضَلَ وَ أَكْمَلَ وَ أَتَمَّ وَ أَدْوَمَ وَ أَكْثَرَ وَ أَوْفَرَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَصْفِيَائِكَ وَ خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ ، وَ صَلِّ عَلَيْهِ صَلاةً لا غَايَةَ لِعَدَدِهَا وَ لا نِهَايَةَ لِمَدَدِهَا وَ لا نَفَادَ لِأَمَدِهَا
و بر خود او درود فرست؛ برترین، کامل‌ترین، تمام‌ترین، پایدارترین، بیشترین و فراوان‌ترین درودی که بر یکی از برگزیدگان و خوبانِ آفریدگانت فرستاده‌ای. و بر او درود فرست؛ درودی که شمارش بی‌نهایت، مدتش بی‌پایان و زمانش بی‌انتها باشد.
اللَّهُمَّ وَ أَقِمْ بِهِ الْحَقَّ وَ أَدْحِضْ بِهِ الْبَاطِلَ وَ أَدِلْ بِهِ أَوْلِيَاءَكَ وَ أَذْلِلْ بِهِ أَعْدَاءَكَ
خدایا! به وسیله او حق را برپا دار و باطل را نابود کن، و به وسیله او دوستانت را پیروز گردان و دشمنانت را خوار ساز.
وَ صِلِ اللَّهُمَّ بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُ وُصْلَةً تُؤَدِّي إِلَى مُرَافَقَةِ سَلَفِهِ وَ اجْعَلْنَا مِمَّنْ يَأْخُذُ بِحُجْزَتِهِمْ وَ يَمْكُثُ فِي ظِلِّهِمْ
و خدایا! میان ما و او پیوندی برقرار کن که به همنشینی با گذشتگانش (پیامبر و امامان) بینجامد، و ما را از کسانی قرار ده که به دامان آنان چنگ می‌زنند و در سایه آنان می‌آرمند.
وَ أَعِنَّا عَلَى تَأْدِيَةِ حُقُوقِهِ إِلَيْهِ وَ الاجْتِهَادِ فِي طَاعَتِهِ وَ اجْتِنَابِ مَعْصِيَتِهِ وَ امْنُنْ عَلَيْنَا بِرِضَاهُ
و ما را بر ادای حقوق او، و تلاش در اطاعتش، و دوری از نافرمانی‌اش یاری فرما، و با خشنودی او بر ما منت گذار.
وَ هَبْ لَنَا رَأْفَتَهُ وَ رَحْمَتَهُ وَ دُعَاءَهُ وَ خَيْرَهُ مَا نَنَالُ بِهِ سَعَةً مِنْ رَحْمَتِكَ وَ فَوْزا عِنْدَكَ 15
و رأفت و رحمت و دعا و خیر او را به ما ببخش؛ آن‌گونه که به واسطه آن به گشایشی از رحمت تو و رستگاری در پیشگاهت دست یابیم.
وَ اجْعَلْ صَلاتَنَا بِهِ مَقْبُولَةً وَ ذُنُوبَنَا بِهِ مَغْفُورَةً ، وَ دُعَاءَنَا بِهِ مُسْتَجَابا وَ اجْعَلْ أَرْزَاقَنَا بِهِ مَبْسُوطَةً وَ هُمُومَنَا بِهِ مَكْفِيَّةً وَ حَوَائِجَنَا بِهِ مَقْضِيَّةً
و به برکت او نمازمان را پذیرفته، گناهانمان را آمرزیده، دعایمان را مستجاب، روزی‌هایمان را گسترده، غم‌هایمان را برطرف، و نیازهایمان را برآورده ساز.
وَ أَقْبِلْ إِلَيْنَا بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ وَ اقْبَلْ تَقَرُّبَنَا إِلَيْكَ وَ انْظُرْ إِلَيْنَا نَظْرَةً رَحِيمَةً نَسْتَكْمِلْ بِهَا الْكَرَامَةَ عِنْدَكَ ثُمَّ لا تَصْرِفْهَا عَنَّا بِجُودِكَ
و با روی کریمانه‌ات به ما روی آور، و تقرب ما را به سوی خودت بپذیر، و نگاهی مهربانانه به ما بینداز که با آن کرامت را نزد تو کامل کنیم، و سپس به جود و بخششت آن نگاه را از ما برنگردان.
وَ اسْقِنَا مِنْ حَوْضِ جَدِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِكَأْسِهِ وَ بِيَدِهِ رَيّا رَوِيّا هَنِيئا سَائِغا لا ظَمَأَ بَعْدَهُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ 16
و ما را از حوض جدش (درود خدا بر او و خاندانش) با جام او و به دست او سیراب کن؛ سیراب کردنی کامل، گوارا و دلچسب که پس از آن هرگز تشنگی نباشد، ای مهربان‌ترین مهربانان.
سوالات متداول درباره دعای ندبه
بهترین زمان برای خواندن دعای ندبه چه زمانی است؟
بر اساس روایات و توصیه‌های بزرگان دین، خواندن دعای ندبه در چهار روز عید به شدت توصیه شده است: صبح روز جمعه، عید فطر، عید قربان و عید غدیر خم. زمان دقیق آن از طلوع فجر تا پیش از زوال خورشید (هنگام ظهر) است.
«ندبه» به چه معناست و چرا این دعا به این نام معروف شده است؟
«ندبه» در لغت به معنای خواندن، گریه کردن و مویه با صدای بلند از روی سوز دل است. از آنجا که این دعا سراسر ناله، فراق و استغاثه برای دوری و غیبت امام زمان (عج) و اشک ریختن در فراق آن حضرت است، به آن دعای ندبه می‌گویند.
موضوع و محتوای اصلی دعای ندبه چیست؟
این دعا شامل سه بخش کلی است: ابتدا تاریخچه‌ای از پیامبران اولوالعزم و رنج‌های آنان بیان می‌شود، سپس به فضایل بی‌نظیر امیرالمومنین حضرت علی (ع) و مظلومیت ایشان پرداخته می‌شود و در بخش پایانی، با سوز و گداز (أینَ…) به جستجوی امام زمان (عج) و دعا برای تعجیل در فرج ایشان می‌پردازد.
